ایران و جشن های اسفند آن – ایسنا

[ad_1]

ایسنا/ اصفهان حفظ طبیعت و محیط زیست مهمترین اصل زندگی ایرانیان باستان بوده و همواره به بهانه شکرگزاری از خداوند آیین های شادی را به جا می آوردند. نوروز در اوایل بهار، جشن تیرگان در تابستان، جشن مهرگان در پاییز و جشن یلدا در زمستان دنج چهار جشنی بودند که در هر فصل برگزار می‌شدند که برخی از آنها در فهرست میراث معنوی ایران و یونسکو به ثبت رسیده‌اند.

اما علاوه بر چهار جشنواره، هر ماه جشنواره مخصوص به خود را داشت. در گاهشماری ایرانیان باستان، هر روز نامی برای خود داشت و زمانی که یک روز و یک ماه به هم می رسید، جشنی ماهانه در آن روز برپا می شد و اسفند ماه سرد و برفی نیز خالی از شادی نبود، زیرا معتقد بودند که اسفند به معنی پاک و مقدس نام فرشته ای است که زمین را سبز و پاک نگه می دارد.

اسفند یا اسپند در متون پهلوی به معنای برکت است. دوازدهمین ماه سال و پنجمین روز از هر ماه شمسی است که نگهبانی آن «سفندارمذ» است و شش جشن خاص داشت.

سپندارمذگان جشن عروسی زنان ایرانی است. «سپندارمذ» به معنای فروتنی و پاکی است و روز پنجم اسفند، زمان برگزاری جشن سپندارمذگان یا اسفندگان بود. در این جشن از الهه ولایت زنان نیکوکار و نیکوکار تقدیر شد. در این جشن مردان برای همسران خود هدایایی می آوردند و آنها را گرامی می داشتند. عشق و محبت از مفاهیم اصلی این جشن بود.

جشن نوروز رودخانه ها و آب های روان در 13 اسفند برگزار شد. در این روز بود که ایرانیان رودخانه ها و قنات ها و چشمه ها را لایروبی و پاکسازی کردند و در پایان کار روی آب و مسیر آن عطر و گلاب پاشیدند که می توان گفت توجه مردم ایران را جلب می کند. . نظافت و حفاظت از محیط زیست

روز چهاردهم و به تعبیر روز بیستم اسفند، روز جشن گلدان یا درختکاری است. در این روز به مناسبت عید نوروز و بهار، گل و گیاه را در گلدان می کاشتند به طوری که در ایام سال نو سبزی های سفره هفت تا بود، در حالی که امروز سبزی های نوروزی در روز سیزدهم از بین می رود و در هزینه ها صرفه جویی می شود. علاوه بر آلودگی طبیعت، به مردم و زباله ها آسیب وارد کند.

روز نوزدهم از ماه های ایرانی باستان در گاهشماری اوستایی، روز فروردین نامیده می شود، از این رو 19 اسفند ماه عید فروردین است. این جشن برای بزرگداشت مردگان بود و مردم بر سر قبر مردگان خود می رفتند و معتقد بودند که ارواح مردگانشان می توانند در شادی با آنها شریک شوند.

مردم قبور اموات را با آب و گلاب می شستند و بر مزار آنها گل و گیاه می گذاشتند، البته ایرانیان هنوز هم در شب سال نو یا بعد از سال نو به زیارتگاه ها می روند و به این ترتیب آغاز سال نو را در کنار عزیزان خود جشن می گیرند. مرده.

14 مارس جشن پایان زمستان است. این روز در ایران باستان پایان سال بود و مردم بر پشت بام ها آتش می افروختند زیرا معتقد بودند شب و روز از 25 اسفند تا پایان سال برابر است و انسان در آن پنج روز آفریده شده است. این جشن پنج روز یا 10 روز به طول انجامید. برخی روز 29 اسفند را جشن پایان زمستان می دانند.

چهارشنبه سوری یا چهارشنبه سوری یکی دیگر از اعیاد ایرانیان بوده است که مردم به استقبال بهار می روند. چهارشنبه سوری آتش سوزی و جشن در آخرین چهارشنبه سال است. در نزد ایرانیان باستان آتش مقدس و برابر پسر اهورامزدا شمرده می شد و از این رو در سیصد و شصت روز سال قبل از جشن نوروز، آتش روشن می کردند.

از آداب و رسوم چهارشنبه سوری، نماز، زیارت بزرگان، پختن آش نذری، پختن حلوا و برافروختن آتش بر پشت بام خانه ها برای طلب گرما و نور است که امروزه آداب دیگری را به وجود آورده است.

نکته اصلی در برپایی جشن های ایرانی پیوند آنها با پدیده های طبیعی است. این مراسم بر اساس احترام به طبیعت و حفظ محیط زیست بود و هرگز بهانه ای برای آسیب رساندن به گیاهان و حیوانات نبود.

منبع:

محمدجعفر ، یاحقی; (1386) فرهنگ اسطوره ها; فرهنگ معاصر.

انتهای پیام

[ad_2]
soursec

مطلب پیشنهادی

راهی برای نجات کارگران از اجاره های سنگین

[ad_1] یک فعال کارگری معتقد است بهترین راه برای خانه دار شدن کارگران ایجاد تعاونی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.